മാനുവൽ ജോർജ്ജ്‌ പറയുന്നു: "ഭൂമിയിൽ മാത്രമേ ജീവനുള്ളു എന്നു് മനുഷ്യൻ ഇപ്പോൾ കരുതുന്നു. എന്നാൽ കാലം കടക്കുമ്പോൾ മറ്റെവിടെയെങ്കിലും ജീവൻ കണ്ടെത്തിയെന്നു് വരാം. അപ്പോൾ അതിലും വിശ്വസിക്കുന്നു." മാനുവൽ ജോർജ്ജ്‌ പറയുന്ന ദൈവത്തിൽ മാത്രം വിശ്വസിക്കേണ്ട കാര്യമേ സത്യത്തിൽ മനുഷ്യർക്കുള്ളു. പക്ഷേ, എന്തുചെയ്യാം? ദൈവത്തിനു് ഒരുപാടു് ഒരുപാടു് ഇപ്പുറത്തുള്ളതുപോലും തങ്ങൾക്കു് അറിയില്ല എന്നറിയാവുന്നവരാണു് ശാസ്ത്രബോധമുള്ള മനുഷ്യർ. അങ്ങനെയുള്ളവരോടു് വളരെ പരിമിതമായ അവരുടെ അറിവിന്റെ ഒരംശം പോലും തലച്ചോറിൽ ഇല്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും മതപണ്ഡിതൻ "ഹോക്കുസ്‌ പോക്കുസ്‌! ദാണ്ടെ, നിന്റെ ദൈവം" എന്നും പറഞ്ഞു് വന്നാൽ അതു് മുഖവിലക്കെടുത്തു് വിശ്വസിക്കണമെങ്കിൽ അവർ ഭ്രാന്തന്മാരായിരിക്കണം. ഭ്രാന്തന്മാർ അല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണു് ശാസ്ത്രം ഓരോരോ പുതിയ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ നടത്തുമ്പോൾ അതു് വിശ്വസിക്കാൻ അവർ തയാറാവുന്നതു്. കാരണം, അത്തരം കണ്ടെത്തലുകൾ മാനുഷികമായ പരിധിയിൽ ഒതുങ്ങുന്നവയാണു്. അല്ലാതെ, കഞ്ചാവടിച്ചു് കാട്ടിൽ കിറുങ്ങിയിരിക്കുമ്പോൾ (തപസ്സു് എന്നും പറയും) ചില ആസാമിമാരുടെ തലയിൽ രൂപമെടുക്കുന്ന അത്ഭുതകരമായ ഭാവനാസൃഷ്ടികൾ പോലുള്ള മസ്തിഷ്കഭൂതങ്ങളല്ല കഠിനാദ്ധ്വാനത്തിലൂടെ നേടിയെടുക്കുന്ന ശാസ്ത്രീയമായ കണ്ടെത്തലുകൾ. അതാണു് ശാസ്ത്ര'വിശ്വാസവും' ദൈവവിശ്വാസവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം. ഈ വസ്തുത ഇതിൽ കൂടുതൽ തെളിച്ചു് പറയാനാവുമെന്നു് തോന്നുന്നില്ല. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഒരംശം പോലുമറിയാൻ ഇതുവരെ കഴിയാത്ത മനുഷ്യൻ ദൈവത്തെ അറിയാമെന്നും അനുഭവിക്കാമെന്നുമൊക്കെ പറയുന്നതു് മാനസികവിഭ്രാന്തിയല്ലാതെ മറ്റെന്താണു്? ഏതെങ്കിലും അതീന്ദ്രിയജ്ഞാനമോ വെളിപാടോ കൊണ്ടു് പ്രപഞ്ചനാഥനായ ദൈവത്തെ അറിയാമെങ്കിൽ ആ യോഗ്യന്മാർക്കു് അതേ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമായ ശ്യാമദ്രവ്യവും ഹിഗ്സ്‌ ബോസോണുമൊക്കെ 'പുൽപം' പോലെ അറിയാനും വിശദീകരിക്കാനും കഴിയേണ്ടതല്ലേ? അതെങ്ങനെ? അത്തരം വാക്കുകൾ ഏതെങ്കിലും ആത്മീയർ അഥവാ കേട്ടിട്ടുണ്ടെണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ അതു് അവയെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ കണ്ടെത്തിയ ശേഷമാണു്. ശാസ്ത്രം അവയെ കണ്ടെത്തിക്കഴിയുമ്പോൾ ഞങ്ങടെ കിത്താബിൽ അതു് പണ്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന അളിഞ്ഞ വ്യാഖ്യാനവുമായി എത്താനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും കൊള്ളാത്ത സർവ്വജ്ഞാനികൾ!

കോടാനുകോടി ഗാലക്സികൾ ഉള്ള സ്ഥിതിക്കു് അവയിൽ ഓരോന്നിലേയും അനവധി 'സൗരയൂഥങ്ങളിലെ' ഏതെങ്കിലും ഗ്രഹങ്ങളിൽ ജീവനും ബുദ്ധിയും ഉണ്ടാവാൻ തീർച്ചയായും സാദ്ധ്യതയുണ്ടു്. അത്തരം ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയതു് ഒരു നൂറു് ഗ്രഹങ്ങളിൽ മനുഷ്യരോടു് രൂപത്തിലോ ബുദ്ധിശക്തിയിലോ അകന്ന സാമ്യമെങ്കിലും ഉള്ള ജീവികൾ ഉണ്ടെന്നു് കരുതിയാൽ അവയും നിത്യജീവനു് അവകാശികളാവേണ്ടതല്ലേ? മതങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ജീവൻ ദൈവത്തിന്റെ പോർട്ട്ഫോളിയോ ആണെന്നതിനാൽ ദൈവം അവിടെയൊക്കെച്ചെന്നു് പണ്ടു് മറിയയോടെന്നപോലെ ചില അമലോത്ഭവ സൂത്രപ്പണികൾ ഒപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോ? ഓരോ ഗ്രഹത്തിലും ഓരോ മശിഹാ? ഓരോ ദൈവപുത്രന്മാർ? ഓരോ കുരിശുമരണങ്ങൾ? ഓരോ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പുകൾ?

മാനുവൽ ജോർജ്ജിനെ ഉപദേശിക്കാൻ ഞാൻ ആരുമല്ല. പക്ഷേ, മാനുവൽ ജോർജ്ജിന്റെ സ്ഥാനത്തു് ഞാൻ ആയിരുന്നെങ്കിൽ (ഇതൊരു സങ്കൽപം മാത്രമാണു്. അങ്ങനെ ആവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുകൊണ്ടല്ല!) സ്വന്തം ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു്, സ്വന്തം ഉത്തമബോദ്ധ്യങ്ങളിൽ ആശ്രയിച്ചു്, സ്വന്തം വിശ്വാസിസമൂഹങ്ങളിൽ പങ്കുകൊണ്ടു്, പഠിച്ച പ്രാർത്ഥനയും ചൊല്ലി ഒതുങ്ങിക്കഴിയാനും, യാതൊരു കാരണവശാലും ശാസ്ത്രകാര്യങ്ങളിൽ തലയിടാതിരിക്കാനുമാവും ശ്രമിക്കുക. കാരണം, ശാസ്ത്രം എന്നതു് ബൈബിളിലേതുപോലുള്ള ഒരു ദൈവത്തിൽ ഇന്നും വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കു് എത്രയോ നംബർ വലിയ ചെരിപ്പാണു്.

ആദിസ്ഫോടനം, റിലേറ്റിവിറ്റി, ക്വാണ്ടം മെക്കാനിക്സ്‌, ഡാർക്ക്‌ മാറ്റർ, ഡാർക്ക്‌ എനർജി, ബ്ലാക്ക്‌ ഹോൾ, ഹിഗ്സ്‌ ബോസോൺ, മുതലായവ എത്രയോ ശാസ്ത്രീയ വിഷയങ്ങളിൽ ചുരുക്കം ചിലതു് മാത്രമാണു്. ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ വിശദീകരിക്കുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞാനത്തിന്റെ ഒരംശം. ഇവയെയൊക്കെ തലയിൽ നിർത്തിക്കൊണ്ടു് നമുക്കു് ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവു് എന്നു് യഹൂദരും ക്രിസ്ത്യാനികളും മുസ്ലീമുകളും ഒരുപോലെ വിശ്വസിക്കുന്ന ദൈവത്തെ ബൈബിളിലെ ചില വചനങ്ങളിൽ നിന്നും ഒന്നു് വായിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കാം. ബൈബിളിലെ പല പൊരുത്തക്കേടുകളും ഞാൻ പല ലേഖനങ്ങളിലായി എന്റെ മനുഷ്യർ, മതങ്ങൾ, ദൈവങ്ങൾ എന്ന ബ്ലോഗിൽ കൂടുതൂൽ വിശദമായി എഴുതിയിട്ടുണ്ടു്. അതിനാൽ അവയിൽ ചിലതുമാത്രം ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

1. സൂര്യനേയും ചന്ദ്രനേയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും യഹോവ സൃഷ്ടിക്കുന്നതു് നാലാം ദിവസമാണെന്നിരിക്കെ, ഒന്നും രണ്ടും മൂന്നും ദിവസങ്ങളിൽ സന്ധ്യയും ഉഷസ്സും ഉണ്ടാവുന്നതെങ്ങനെ? ലേഖനത്തിൽ പറയുന്ന പോലെ, ദൈവത്തിന്റെ ഒരു ദിവസം മനുഷ്യരുടെ ഒരു കോടി ദിവസങ്ങളോ ഒരു കോടി വർഷങ്ങളോ ആവാമെന്ന വാദവും ഇതുമായി എങ്ങനെ പൊരുത്തപ്പെടും? ഒരുകോടി വർഷം സന്ധ്യ? ഒരുകോടി വർഷം ഉഷസ്സു്? അതും നാലാം കോടി വർഷം വരെ സൂര്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നിരിക്കെ? (ഉൽപത്തി 1: 1-19)

2. ബൈബിളിൽ ആദിമനുഷ്യൻ എന്നു് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ആദാമിന്റെ മൂത്തമകനും സഹോദരഘാതകനുമായ കയീനെ യഹോവ ശിക്ഷിച്ചു് പുറത്താക്കിയപ്പോൾ അവൻ നോദ്‌ എന്ന ദേശത്തുചെന്നു് തനിക്കൊരു ഭാര്യയെ എടുക്കുകയും അവൾ ഹാനോക്കിനെ പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്തു. (ഉൽപത്തി 4: 16 17) ഈ കഥ ആദാം ആദിപുരുഷൻ എന്ന ബൈബിൾ നിലപാടുമായി എങ്ങനെ പൊരുത്തപ്പെടും?

3. സോദോം-ഗോമോറായിലെ മനുഷ്യർ സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികളായിരുന്നു എന്നതായിരുന്നു ആ പട്ടണങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ നിന്നും തീയും ഗന്ധകവും വർഷിപ്പിച്ചു് പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കാൻ യഹോവ തീരുമാനിച്ചതിനു് കാരണം. അപ്പോൾ ദൈവം രക്ഷപെടുത്തിയ ലോത്തും രണ്ടു് പെണ്മക്കളും ആദ്യം സോവർ എന്ന പട്ടണത്തിലും അവിടെ നിന്നും എന്തു് കാരണത്താലോ മനുഷ്യവാസമില്ലാത്ത ഒരു പർവ്വതത്തിലെ ഗുഹയിലും ചെന്നു് പാർക്കുന്നു. അവിടെവച്ചു് അവന്റെ രണ്ടു് പെണ്മക്കളും അവനെ മദ്യം നൽകി ബോധമില്ലാത്തവനാക്കി അവനോടൊപ്പം ശയിച്ചു് ഗർഭിണികളാവുകയും മൂത്തവൾ മോവാബ്യരുടെ പിതാവായ മോവാബിനേയും ഇളയവൾ അമ്മോന്യരുടെ പിതാവായ ബെൻ-അമ്മീയേയും പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു! പിതാവിൽ നിന്നും സ്വന്തം പെണ്മക്കൾ ഗർഭിണികളാവുന്നതിനേക്കാൾ കൂടിയ പാപമാണോ സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗം? സോദോമും ഗോമോറായും നശിപ്പിച്ച ദൈവം അതുവഴി നേടിയ വിശുദ്ധകൃത്യം! ഇതുപോലൊരു നിസ്സാരപ്രശ്നത്തിൽ പോലും പരിണതഫലങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയാതെ കാലിടറി വീഴുന്ന ഒരു ദൈവമാണോ ആദിസ്ഫോടനത്തിന്റെയും പ്രപഞ്ചത്തിന്റേയുമൊക്കെ നടത്തിപ്പുകാരൻ? ദൈവത്തിന്റെ ഇത്തരം വിഡ്ഢിത്തങ്ങളെ ഏതെങ്കിലും ചാണ്ടി ഉപദേശി മറ്റു് രീതികളിൽ വ്യാഖ്യാനിച്ചാൽ ഇന്നത്തെ മനുഷ്യർ അതൊക്കെ മുഖവിലക്കെടുക്കണമെന്നാണോ? (ഉൽപത്തി 19: 1-38)

4. യഹൂദർക്കു് യിസ്രായേൽ എന്ന പേരു് ലഭിച്ച കഥ: യഹോവ ഒരു രാത്രി മുഴുവൻ യാക്കോബുമായി മല്ലുപിടിക്കുന്നു. നേരം വെളുക്കുവോളം മല്ലുപിടിച്ചിട്ടും ജയിക്കാതെ ആയപ്പോൾ ദൈവം യാക്കോബിന്റെ തുടയുടെ തടം തൊട്ടു. അതുവഴി തടം ഉളുക്കിയിട്ടും, യഹോവ പിടിവിടാൻ അപേക്ഷിച്ചിട്ടും പിടിവിടാതിരുന്ന യാക്കോബിനു് 'ദൈവത്തോടും മനുഷ്യരോടും' മല്ലുപിടിച്ചു് ജയിച്ചവൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ദൈവം യിസ്രായേൽ എന്ന പേരു് നൽകുകയായിരുന്നു! ആധുനികശാസ്ത്രം കണ്ടെത്തിയ തമോഗർത്തത്തിന്റെ ചുമതലക്കാരൻ യാക്കോബിനോടു് ഗുസ്തി പിടിക്കുക മാത്രമല്ല, അതിൽ അവനെ തോൽപിക്കാൻ ദൈവത്തിനു് കഴിയുന്നുമില്ല! ഇത്രയും പോരേ ഹാലേലുയ്യ വിളിക്കാൻ? (ഉൽപത്തി 32: 22-32)

5. മോശെയോടു് "ഞാൻ ആകുന്നവൻ ഞാനാകുന്നു" (പുറപ്പാടു് 3: 14) എന്നൊക്കെ വീരവാദം പറയുന്ന അരൂപിയായ ദൈവത്തെപ്പറ്റി അതേ പുറപ്പാടു് പുസ്തകത്തിൽ തന്നെ മറ്റൊരിടത്തു്: "മോശെയും അഹരോനും നാദാബും അബീഹൂവും യിസ്രായേൽ മൂപ്പന്മാരിൽ എഴുപതുപേരും കൂടെ കയറിച്ചെന്നു. അവർ യിസ്രയേലിന്റെ ദൈവത്തെ കണ്ടു; അവന്റെ പാദങ്ങൾക്കു് കീഴെ നീലക്കല്ലു് പടുത്ത തളം പോലെയും ആകാശത്തിന്റെ സ്വച്ഛത പോലെയും ആയിരുന്നു.യിസ്രായേൽ മക്കളുടെ പ്രമാണികൾക്കു് തൃക്കയ്യാൽ ഒന്നും ഭവിച്ചില്ല. അവർ ദൈവത്തെ കണ്ടു് ഭക്ഷണപാനീയങ്ങൾ കഴിച്ചു." (പുറപ്പാടു് 24: 9-11) അതേസമയം പുറപ്പാടിൽ തന്നെ മറ്റൊരിടത്തു് അതേ യഹോവ തന്നെ മോശെയോടു് പറയുന്നതായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു: "നിനക്കു് എന്റെ മുഖം കാണ്മാൻ കഴികയില്ല. ഒരു മനുഷ്യനും എന്നെ കണ്ടു് ജീവനോടെ ഇരിക്കയില്ല. ... ... ഞാൻ കടന്നുപോകുവോളം എന്റെ കൈകൊണ്ടു് നിന്നെ മറയ്ക്കും. പിന്നെ എന്റെ കൈ നീക്കും. നീ എന്റെ പിൻഭാഗം കാണും. എന്റെ മുഖമോ കാണാവതല്ല." (പുറപ്പാടു് 33: 20-23) അങ്ങനെ, ഒരു രാത്രി മുഴുവൻ യാക്കോബിനോടു് ഗുസ്തിപിടിക്കുന്ന യഹോവ, മോശെയടക്കമുള്ള യഹൂദപ്രമാണിമാരെയും മൂപ്പന്മാരെയും തന്നെ നേരിൽ കണ്ടു് ഭക്ഷണപാനീയങ്ങൾ കഴിക്കാൻ അനുവദിച്ച യഹോവ, ഇവിടെ മോശെയോടു് "എന്റെ മുഖം ആർക്കും കാണാവതല്ല എന്നും, നീ എന്റെ ചന്തി കണ്ടുകൊള്ളൂ" എന്നും പറയുന്നു! വിശ്വാസികളുടെ തലയിൽ ഇപ്പോഴും കോടാനുകോടി ഗാലക്സികളുടെ സ്രഷ്ടാവായി വാഴുന്ന അതേ ദൈവം! ഇതൊക്കെയും വെള്ളം തൊടാതെ വിഴുങ്ങുന്ന വിശ്വാസികളുടെ മാനസികാവസ്ഥക്കു് നൽകാൻ ഭ്രാന്തെന്നല്ലാതെ മറ്റൊരു പേരുണ്ടോ?

വേണമെങ്കിൽ ഇനിയുമുണ്ടു് സകലപ്രപഞ്ചത്തിനും മുൻപേ നിലനിൽക്കുന്നവൻ എന്നു് വിശ്വാസികൾ ഘോരഘോരം ഘോഷിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പൃഷ്ഠവിശേഷങ്ങൾ വേണ്ടുവോളം! എങ്കിലും ഞാൻ ഇവിടെ നിർത്തുന്നു. അഞ്ചാമത്തെ ഉദാഹരണം (യഹോവയുടെ പൃഷ്ഠം കാണിക്കൽ) ബൈബിളിലെ 91-ാ‍ം പേജിൽ നിന്നെടുത്തതാണു്. ബാക്കിയുള്ളവ അതിനു് മുൻപുള്ള പേജുകളിൽ നിന്നും. പഴയനിയമത്തിൽ തന്നെയുണ്ടു് ആയിരത്തോളം പേജുകൾ. പുതിയനിയമം വേറെയും! ആ ഭാഗം ഇതുവരെ തൊട്ടുപോലുമില്ല.

അതുകൊണ്ടു് പ്രിയ വിശ്വാസി സുഹൃത്തുക്കളെ! ആരെന്തു് പറഞ്ഞാലും ചെവിക്കൊള്ളാതെ തീനാളത്തിലേക്കു് പറന്നടുക്കാൻ മാത്രം കഴിയുന്ന വിധം ഹിപ്നോട്ടൈസ്‌ ചെയ്യപ്പെട്ട ഈയാംപാറ്റകളല്ല നിങ്ങളെങ്കിൽ, ഇതുപോലുള്ള കിത്താബുകളും കക്ഷത്തിൽ വച്ചു് വലിയവായിൽ ശാസ്ത്രത്തെ കീറിമുറിക്കാൻ ഇറങ്ങുന്നതിനു് മുൻപു് ആദ്യം അവയ്ക്കുള്ളിലുള്ളതു് മനസ്സിരുത്തി വായിച്ചു് അവ ചവറുകൾ ആണെന്നും ചവറുകൾ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ലെന്നും സ്വയം ബോധ്യപ്പെടുത്തുക. സഹജീവിസ്നേഹത്തിന്റെ പേരിലുള്ള വിനീതമായ ഒരപേക്ഷയായി കരുതിയാൽ മതി.