കാണപ്പെടുന്നവയും കാണപ്പെടാത്തവയുമായ സകല ചരാചരങ്ങളേയും യഹോവയായ ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചു എന്നതു് അത്ര വലിയ 'ആനക്കാര്യം' ഒന്നുമല്ലാത്തതിനാല്‍, അതിന്റെ വര്‍ണ്ണനക്കു് ഒരദ്ധ്യായത്തില്‍ കൂടുതല്‍ സ്ഥലം അനുവദിക്കുന്നതു് ഒരു luxury ആയി പഴയനിയമരചയിതാവു് കരുതിയപോലെ തോന്നുന്നു. അതുകൊണ്ടാവാം പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടി സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ ഒന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ വെറും മുപ്പത്തൊന്നു് വാക്യങ്ങളില്‍ ഒതുക്കാന്‍ ആ 'ചങ്ങാതി' തീരുമാനിച്ചതു്! പ്രപഞ്ചത്തിന്റെയും മനുഷ്യന്റെയും physical and physiological സങ്കീര്‍ണ്ണതകളെപ്പറ്റി എഴുത്തുകാരനു് അത്രയൊക്കെയേ അറിയുമായിരുന്നുള്ളു എന്നതു് അതിന്റെ വസ്തുതായാഥാര്‍ത്ഥ്യം. 'ദൈവം ആറു് ദിവസങ്ങള്‍ കൊണ്ടു് പുല്ലും, വയ്ക്കോലും, തണ്ണിമത്തങ്ങയും, പിന്നെ സൂര്യ-ചന്ദ്ര-നക്ഷത്രങ്ങളെയും, അവസാനം ഒരു രസത്തിനെന്നോണം മനുഷ്യനേയും സൃഷ്ടിച്ചു' - ഫുള്‍ സ്റ്റോപ്പ്‌! "ആര്‍ക്കെങ്കിലും സംശയമുണ്ടോ?" ചോദ്യം പള്ളീലച്ചന്‍‌മാരുടേതുപോലെ ഇത്തിരി ഉറക്കെയും അധികാരസ്വരത്തിലും ആയിരുന്നു! തന്മൂലം ആരും 'സംശയം ഉണ്ടാവാന്‍' ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. എല്ലാവരും ആഘോഷപൂര്‍വ്വം 'സ്തോത്രം' പാടി, 'ആമേന്‍' ആലാപിച്ചു.

അതേസമയം, നോഹയുടെ കാലത്തു് സംഭവിച്ച ഒരു 'മഹാപ്രളയം' ഉത്പത്തിയിലെ ആറുമുതല്‍ ഒന്‍പതുവരെയുള്ള നാലു് അദ്ധ്യായങ്ങളില്‍ വലിച്ചുവാരി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. മനഃപൂര്‍വ്വം സംഭവിപ്പിച്ച ആ പ്രളയം വഴി ഭൂമിയിലെ സകല മനുഷ്യരെയും മൃഗങ്ങളെയും യഹോവ നശിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു! നോഹയും ഭാര്യയും, മൂന്നു് പുത്രന്മാരും അവരുടെ ഭാര്യമാരും, 'ശുദ്ധിയുള്ള' മൃഗങ്ങള്‍ ആണും പെണ്ണുമായി ഏഴേഴും, 'ശുദ്ധിയില്ലാത്ത' മൃഗങ്ങള്‍ ആണും പെണ്ണുമായി ഈരണ്ടും വീതം മാത്രം രക്ഷപ്പെട്ടു. വെള്ളത്തില്‍ ജീവിക്കുന്ന ഇനങ്ങള്‍ക്കു് അതു് സുഭിക്ഷകാലമായിരുന്നു. അതിഭക്ഷണം മൂലം അവയിലും കുറെയേറെയെണ്ണം ചത്തുമലച്ചു് വെള്ളത്തില്‍ പൊങ്ങിക്കിടന്നു. എന്നിട്ടും, ലോകത്തില്‍ ആദ്യമായി മനുഷ്യന്‍ "ഞാനൊരു മീനായിരുന്നെങ്കില്‍!" എന്നു് ആഗ്രഹിച്ചുപോയ കാലമായിരുന്നു അതു്. പ്രേമത്തിന്റെ ആരംഭഘട്ടങ്ങളില്‍, പെയ്യുന്നതു് മഞ്ഞായാലും മഴയായാലും, മനുഷ്യമനസ്സുകളില്‍ മലരായി, മധുവായി മാത്രം അനുഭവപ്പെടുന്ന ഭാഗ്യാതിരേകത്തിന്റെ അനുപമനിമിഷങ്ങളില്‍ കാമുകി ഊഞ്ഞാലാടുന്നതു് കാണുമ്പോള്‍ "എന്റെ ഉടയതമ്പുരാനേ, ഞാന്‍ ആ ഊഞ്ഞാലായിരുന്നെങ്കില്‍!" എന്നു് ആത്മാര്‍ത്ഥതയുള്ള ഏതു് കാമുകനും ചിന്തിച്ചുപോകാറില്ലേ? അതുപോലെയൊക്കെത്തന്നെ! അത്തരം സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ കാമുകിയും ഈ ദിശയില്‍ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാവും, ആ! ആര്‍ക്കറിയാം? വിശുദ്ധ പൗലോസ്‌ പറഞ്ഞപോലെ: "കന്യകമാരുടെ കാര്യത്തില്‍ എനിക്കു് ദൈവത്തിന്റെ വെളിപാടില്ല".

ആയിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ ദൈവത്തിനു് ഒരു ദിവസം പോലെയാണെന്നു് ക്രിസ്തുമതത്തിലെ ഒരു പുരാതന പിതാവു് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടുണ്ടു്. ആ നിഗമനം ശരിയാണെന്നു് പലപ്പോഴും എനിക്കും തോന്നാറുണ്ടു്. കാരണം, ദൈവം ഇടയ്ക്കിടെ ഭൂമിയെ നോക്കാത്തതുകൊണ്ടല്ല, സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെയും ഭൂമിയിലെയും കലണ്ടറുകളിലെ ഈ വ്യത്യാസമാവണം നമ്മുടെ സകല കഷ്ടതകളുടെയും കാരണം. ദൈവം ഓരോ ദിവസവും ഭൂമിയെ നോക്കുന്നുണ്ടെന്നു് കരുതിയാല്‍പോലും, നമുക്കു് അതു് ആയിരം വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരിക്കലാണു്. അതിനിടയില്‍ ഇവിടെ, ഈ പാവം ഭൂമിയില്‍, വരള്‍ച്ചയും, വെള്ളപ്പൊക്കവും, ചുഴലിക്കാറ്റും, ഭൂമികുലുക്കവും, മിസ്‌ കിസ്മിസ്സിനെ തുണിയുടുപ്പിക്കലും, മിസ്റ്റര്‍ കോസ്മോസിനെ പൊന്നാടചാര്‍ത്തലുമെല്ലാം എത്രയോ വട്ടം സംഭവിച്ചിരിക്കും! ഒരുപാടു് ജോലിത്തിരക്കുകളുള്ള ദൈവം 'ഒരുദിവസത്തില്‍' ഒന്നില്‍ കൂടുതല്‍ പ്രാവശ്യം ഭൂമിയെ നോക്കണമെന്നൊക്കെ പറയുന്നതു് ഇത്തിരി കടന്ന കയ്യാണെന്നാണു് എന്റെയും അഭിപ്രായം.

ആയിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ എന്നു് പറഞ്ഞപ്പോഴാണു് ഓര്‍ത്തതു്: ആദാം മുതല്‍ നോഹ വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തില്‍ മനുഷ്യര്‍ ശരാശരി ആയിരം കൊല്ലത്തോളം ജീവിച്ചിരുന്നിരുന്നു! ആദാം 930 വര്‍ഷം, നോഹ 950 വര്‍ഷം അങ്ങനെയങ്ങനെ... 'സ്വര്‍ഗ്ഗവര്‍ഷത്തില്‍' പറഞ്ഞാല്‍ 950 ഭൂമിവര്‍ഷം എന്നതു് കഷ്ടി ഒരു 'സ്വര്‍ഗ്ഗദിവസം'! അഥവാ, ദൈവദൃഷ്ടിയില്‍ മനുഷ്യര്‍ വെറും 'ഒറ്റദിവസ ഈച്ചകള്‍' മാത്രം! പ്രളയത്തിനു് ശേഷമാണു് മനുഷ്യന്റെ ആയുസ്സു് നൂറ്റിയിരുപതു് വര്‍ഷമായി ദൈവം വെട്ടിച്ചുരുക്കിയതു്. അതായതു്, ഭൂമിയില്‍ അറുപത്തിരണ്ടര വയസ്സുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്റെ പ്രായം സ്വര്‍ഗ്ഗവര്‍ഷപ്രകാരം വെറും പതിനാറിലൊന്നു് സ്വര്‍ഗ്ഗദിവസം! ഈ തീരുമാനത്തിനു് ദുരൂഹമായ ഒരു കാരണമാണു് ബൈബിള്‍ നല്‍കുന്നതു്: മനുഷ്യര്‍ ഭൂമിയില്‍ പെരുകിത്തുടങ്ങി. അവര്‍ക്കു് പുത്രിമാര്‍ ജനിച്ചപ്പോള്‍ 'ദൈവത്തിന്റെ പുത്രന്മാര്‍' 'മനുഷ്യരുടെ പുത്രിമാരെ' സൗന്ദര്യമുള്ളവരെന്നു് കണ്ടിട്ടു് തങ്ങള്‍ക്കു് ബോധിച്ച ഏവരേയും ഭാര്യമാരായി എടുത്തു. അപ്പോള്‍ യഹോവ: "മനുഷ്യനില്‍ എന്റെ ആത്മാവു് സദാ കാലവും വാദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയില്ല; അവന്‍ ജഡം തന്നെയല്ലോ; എങ്കിലും അവന്റെ കാലം നൂറ്റിയിരുപതു് സംവത്സരമാകും എന്നു് അരുളിച്ചെയ്തു". ദൈവത്തിന്റെ പുത്രന്മാരും, മനുഷ്യരുടെ പുത്രിമാരും! എന്തരോ എന്തോ? ഇക്കാര്യത്തിന്റെ നിജസ്ഥിതി അറിയാന്‍ കഴിയാതെ സകല മതപണ്ഡിതന്മാരും പരിചമുട്ടുകളിക്കാരെപ്പോലെ ഇന്നും വട്ടം ചുറ്റുകയാണു്! എന്തൊക്കെയോ ചിലതു് അവര്‍ ഇടക്കിടെ വിളിച്ചുപറയാറുണ്ടു്. പക്ഷേ അതെന്താണെന്നു് പൊതുവേ അവര്‍ക്കോ കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ക്കോ മനസ്സിലാവാറില്ല.

അതെന്തായാലും, പ്രായത്തില്‍ വരുത്തിയ ഈ വെട്ടിച്ചുരുക്കലിനു് അത്ര മോശമല്ലാത്ത ഒരു വിശദീകരണം നല്‍കാന്‍ കഴിയുമെന്നെനിക്കു് തോന്നുന്നു. ആദിപിതാക്കള്‍ ദീര്‍ഘകാലം ജീവിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടു് അവരുടെ ലിസ്റ്റിന്റെ നീളം ഗണ്യമായി ചുരുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നതാണതു്. 900 വര്‍ഷത്തിനുപകരം അവര്‍ വെറും 60 വര്‍ഷം മാത്രം ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍, ഒരാളുടെ സ്ഥാനത്തു് പതിനഞ്ചുപേരാവും. പത്തു് പുരാതനപിതാക്കന്മാരുടെ സ്ഥാനത്തു് 150 പിതാക്കന്മാര്‍! ഇവര്‍ക്കും മക്കള്‍ക്കുമെല്ലാം പേരിടുന്നതുതന്നെ ഒരു നല്ല ജോലിയായേനെ! ബൈബിളിന്റെ കട്ടി കൂടുമെന്നല്ലാതെ, അതുകൊണ്ടു് ആര്‍ക്കെന്തു് പ്രയോജനം? ശരാശരി, ഓരോ ഇരുപതു് വര്‍ഷം കൂടുമ്പോഴും ഓരോ തലമുറ! മനുഷ്യര്‍ കടല്‍ത്തീരത്തെ മണല്‍ത്തരിപോലെ, അല്ലെങ്കില്‍, കുട്ടയിലടുക്കിയ ഉണക്കമത്തിപോലെ, പ്രത്യുത്പാദിപ്പിച്ചു് പ്രത്യുത്പാദിപ്പിച്ചു് പെരുകണമെന്നതു് ഇന്നത്തെ സഭാപിതാക്കളെപ്പോലെതന്നെ ദൈവത്തിനും അക്കാലത്തു് വളരെ നിര്‍ബന്ധമായിരുന്നുതാനും. അനാവശ്യമായി തന്റെ തൂവല്‍ തേയാതിരിക്കാനും, മഷി തീരാതിരിക്കാനും ബൈബിള്‍ എഴുത്തുകാരന്‍ കണ്ടെത്തിയ ഒരു പ്രായോഗിക തന്ത്രം! അവനാരു് മോന്‍?

എന്നേക്കൊണ്ടു് ഞാന്‍ തോറ്റു. (ഈ പ്രയോഗം എന്റെ സ്വന്തമല്ല. 'കോപ്പിറൈറ്റ്‌ പിശാചുക്കള്‍' ദയവുചെയ്തു് ഈ 'സനാതനസത്യം' മനസ്സിലാക്കുക!) പ്രളയത്തിലേക്കു് വരാതെ ഞാന്‍ ദേ ചുമ്മാ ചൂടന്‍ പാല്‍പ്പായസത്തിന്റെ ചുറ്റും പൂച്ച കറങ്ങുന്നപോലെ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നു! അതാവതു്, പതിവുപോലെ നോഹയുടെ കാലത്തും 'ദൈവന്‍' തന്റെ retina-യിലൂടെ ഭൂമിയിലേക്കു് നോക്കി. ദൈവം പ്രപഞ്ചത്തിനു് മുന്‍പേ ഉള്ളവനെങ്കിലും, പ്രായത്തില്‍ അത്ര കുഞ്ഞല്ലെങ്കിലും, no short sight! no long sight! നോ കണ്ണട, നോ ഇരട്ടക്കുഴല്‍ ദൂരദര്‍ശിനി at all! ദൈവന്‍ എന്നു് പറഞ്ഞതുകൊണ്ടു് തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ട. ദൈവം ആണാണു്, സത്യം! അതിനര്‍ത്ഥം ദൈവം പെണ്ണല്ല എന്നു്! അല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ 'ദൈവള്‍' എന്നോ 'ദൈവ' എന്നോ പറഞ്ഞേനെ. I try my best to be grammatically correct and politically too! ചില കാര്യങ്ങള്‍ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞാല്‍ പോലും 'നിത്യ ഇന്നലെകളായ' ചില വിശ്വാസികള്‍ക്കു് തെറ്റിദ്ധാരണ ഉണ്ടാവും. പിന്നെ പറയാതിരുന്നാലത്തെ കാര്യം പറയണോ? റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനുകളില്‍ നമ്മെ തോണ്ടിവിളിച്ചു് ഭിക്ഷ യാചിക്കുന്ന ചില കുട്ടികളെ കണ്ടിട്ടില്ലേ? എന്തെങ്കിലും കിട്ടാതെ അവര്‍ പോകില്ല! അവര്‍ പാവങ്ങള്‍! അവര്‍ക്കറിയില്ലല്ലോ! ആവശ്യത്തിനു് ഔചിത്യമില്ല എന്നല്ലേ? അനുഭവത്തിന്റെ കുറവുമൂലം ആദ്യമാദ്യം നമുക്കും അവരെ വേണ്ടത്ര അറിയാന്‍ കഴിയില്ല. പക്ഷേ അറിയുമ്പോഴെങ്കിലും നമ്മള്‍ അവര്‍ക്കുവേണ്ടി കൂടിയും ചിന്തിക്കണം! അങ്ങനെ, താഴേക്കു് ദൃഷ്ടി പായിച്ച ദൈവം ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യപ്പരിഷകള്‍ വീണ്ടും പാപം ചെയ്തു് വഷളന്മാരായിത്തീര്‍ന്നു എന്നു് ഹൃദയവേദനയോടെ മനസ്സിലാക്കി! Yes, He felt the real pain! Just like each and everyone of us. He felt it with His heart, lever and pancreas!

മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ ദൈവം മൂന്നാമത്തെ പ്രാവശ്യം ദുഃഖിച്ചു. ആദ്യം ദേ, തിന്നരുതു് എന്നു് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞ പഴം പറിച്ചുതിന്ന ആദാമും, ഹവ്വായും. പിന്നെ, സ്വന്തസഹോദരനായ ഹാബേലിനെ കൊന്ന കയീന്‍. ഇപ്പൊ, ദാണ്ടെ കിടക്കുന്നു, സകലമാന മനുഷ്യരും പാപത്തിന്റെ നിലയില്ലാ വെള്ളത്തില്‍! ഇവറ്റകള്‍ ഇത്തരക്കാരാണെന്നു് സൃഷ്ടിയില്‍ തന്നെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോയതില്‍ ദൈവത്തിനു് തന്നോടുതന്നെ അരിശം തോന്നി. പാപങ്ങളുടെ ഭീകരതയും എണ്ണവും കൂടുന്നതല്ലാതെ കുറയുന്നില്ല! ഈ താന്തോന്നിത്തത്തിനു് പ്രതികാരം ചെയ്യാതിരിക്കാന്‍ ദൈവത്തിനു് കഴിയില്ല. ദൈവം അതിനു് കടപ്പെട്ടവനാണു്. കാരണം, ഏതു് പാപവും പാപിസഹിതം ദൈവത്തിനെതിരാണു്! ഇങ്ങോട്ടു് വിളിച്ചാല്‍ അങ്ങോട്ടു് പോകാത്തതായി ആകെയുള്ളതു് നോഹയും ഭാര്യയും, മുക്കാലുക്കും പോന്ന മൂന്നു് ആമ്പിള്ളേരും അവറ്റങ്ങള്‍ എവിടന്നോ സംഘടിപ്പിച്ചു് സഹധര്‍മ്മിണികളാക്കിയ, പൊട്ടുകുത്താനോ, പുട്ടുചുടാനോ, പട്ടം പറപ്പിക്കാനോ പോലും അറിയാത്ത, എട്ടും പൊട്ടും തിരിയാത്ത, മൂന്നു് പാവാടക്കാരി പെമ്പിള്ളേരും! ബാക്കിയുള്ളവരൊക്കെ തലതെറിച്ച സന്തതികള്‍! നന്മതിന്മകളുടെ അറിവിന്റെ വൃക്ഷവും ജീവന്റെ വൃക്ഷവും തമ്മിലുള്ള fundamental difference തിരിച്ചറിയാത്ത ഇത്തരം വിഡ്ഢികള്‍ ചെറിയ ശിക്ഷകൊണ്ടൊന്നും പഠിക്കുകയില്ല. 'പ്രാര്‍ത്ഥനകൊണ്ടും ഉപവാസം കൊണ്ടുപോലും ഈ ജാതി ഒഴിഞ്ഞുപോകയില്ല'. 'ചൊല്ലിക്കൊടു്, നുള്ളിക്കൊടു്, തല്ലിക്കൊടു്, തള്ളിക്കള' എന്ന 'കാമസൂത്രവാക്യം' വേദവാക്യമായി ദൈവത്തിനു് തോന്നി. "തള്ളിക്കളയുകതന്നെ, മറ്റു് പോംവഴിയില്ല"! "ഡാ, മോനേ പണ്ടാറമടങ്ങാനായിട്ടു് നീയൊന്നു് ഗുണം വന്നു് പോടാ കുരുത്തം കെട്ട സന്തതീ" എന്നു് കല്‍പിക്കുന്നതു് ദൈവമാണെങ്കില്‍ പോലും ഈ വര്‍ഗ്ഗം നന്നാവാന്‍ പോകുന്നുണ്ടോ? ഇല്ല! എന്താ കാരണം? ദൈവം മനുഷ്യര്‍ക്കു് free will കൊടുത്തുപോയി! ഇനിയിപ്പോ തിരിച്ചെടുത്താല്‍ മനുഷ്യര്‍ എന്തു് വിചാരിക്കും? അതില്‍പരം ദൈവത്തിനു് ഒരു നാണക്കേടുണ്ടോ? അതുകൊണ്ടു് പ്രളയത്തില്‍ മുക്കിക്കൊല്ലുകതന്നെ പ്രതിവിധി! തത്ക്കാലം ജലപ്രളയമാവട്ടെ എന്നും, തീ കൊണ്ടുള്ള പരിപാടി സോദോം-ഗോമോറയുടെ കാലത്താവാമെന്നുമുള്ള ആല്‍ഗറിതത്തില്‍ ദൈവം ലോഗരിദത്തിലൂടെ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു.

അക്കാലത്തു് ദൈവവും മനുഷ്യരും തമ്മിലുള്ള ബന്ധപ്പെടലിനു് SMS, fax, telephone, telegraph, teleprinter, 'tell-a-woman' മുതലായ അതിവേഗ telecommunication facilities ആവശ്യമായിരുന്നില്ല. മനുഷ്യര്‍ക്കു് എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടെങ്കില്‍ അവര്‍ ആട്ടിന്‍കൊമ്പുകൊണ്ടുള്ള ഒരു കാഹളം സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്കു് നീട്ടിപ്പിടിച്ചു് നല്ലപോലെ നാലുവട്ടം ഊതും. ദൈവത്തിനു് എന്തെങ്കിലും അറിയിക്കാനുണ്ടെങ്കില്‍ അവന്‍ ഏതെങ്കിലും മലയില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. As easy as that. No complication whatsoever! അങ്ങനെ ദൈവം നോഹയോടു് പറഞ്ഞു: "ഡാ, നോഹേ, പ്രളയം അനിവാര്യം. അതുകൊണ്ടു് പെട്ടെന്നുതന്നെ ഗോഫര്‍ മരം കൊണ്ടു് ഒരു പെട്ടകം ഉണ്ടാക്കി നീയും കുടുംബവും അതില്‍ കയറി രക്ഷപെട്ടുകൊള്ളുക. നീയെങ്കിലും രക്ഷപെട്ടില്ലെങ്കില്‍ മനുഷ്യനെ ഉണ്ടാക്കാനായി ഞാന്‍ ഇനിയും മണ്ണുകുഴക്കാനും വാരിയെല്ലൂരാനും ഒക്കെ പോണം. ദൈവമാന്നു് പറഞ്ഞാലും ഈ വയസ്സുകാലത്തിനി G. T. Express പോലെയൊള്ള ഓട്ടമൊന്നും ശരിയാവില്ല. ഇനിയൊള്ള കാലമെങ്കിലും അടുത്തൂണും അഞ്ചുസെന്റ്‌ സ്ഥലവും വാങ്ങി അല്‍പം ഒതുങ്ങിക്കൂടി വിശ്രമജീവിതം നയിക്കണമെന്നൊരു മോഹം എനിക്കുമുണ്ടു്. ഇനീം ഞാന്‍ സൃഷ്ടിക്കാനൊക്കെ പോയാല്‍ കിടപ്പിലായിപ്പോവും. അതിനുമാത്രം ഇടവരുത്തല്ലേ എന്റെ അന്യദൈവങ്ങളേ"!

ദൈവം തുടര്‍ന്നു: "പെട്ടകം എന്നു് കേട്ടതുകൊണ്ടു് പേടിക്കണ്ട. വെള്ളം കയറാത്ത ഇത്തിരി വലിയ ഒരു കോഴിക്കൂടു്, അഥവാ, സാമാന്യത്തില്‍നിന്നും ശകലം ഭേദപ്പെട്ട ഒരു പത്തായം, അത്രതന്നെ! മുന്നൂറു് മുഴം നീളം, അന്‍പതുമുഴം വീതി, മുപ്പതുമുഴം ഉയരം! മുകളില്‍നിന്നും ഒരുമുഴം താഴെ ഒരു കുഞ്ഞു് കിളിവാതിലുമിരുന്നോട്ടെ". ശ്വാസം കിട്ടണമെന്നതുകൊണ്ടല്ല, പ്രളയാവസാനം, അഥവാ, പെട്ടകപ്പുറത്തു് തുടികൊട്ടും പാട്ടുമായി മഴത്തുള്ളികള്‍ വീഴുന്ന ശബ്ദം കേള്‍ക്കാതാവുമ്പോള്‍ മാത്രം, അപ്പോള്‍ മാത്രം തുറക്കാനും കാക്കയേയും പ്രാവിനേയും പുറത്തുവിട്ടു് ജലനിരപ്പു് പരിശോധിക്കുവാനും ഒരു 'കിളിവാതില്‍' ഇല്ലാതെ കഴിയുകയില്ല എന്നതിനാലാണതു്. പ്രളയാവസാനം ഭൂമി ഉണങ്ങിയെന്ന വിവരം ദൈവത്തിനു് നേരിട്ടു് പറയാവുന്നസ്ഥിതിക്കു് കാക്കയേയും പ്രാവിനേയും പുറത്തുവിടാന്‍ മാത്രമായി ഒരു കിളിവാതില്‍ അത്ര നിര്‍ബന്ധമാണോ എന്നൊരു സംശയം നോഹയുടെ 'പൊട്ടബുദ്ധിയില്‍' തോന്നാതിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, "വീട്ടില്‍ മൂത്തവര്‍ അടുപ്പില്‍ കാഷ്ടിക്കുമ്പോള്‍ ചന്തി പൊള്ളാറില്ല" എന്ന മഹദ്‌വചനം നോഹയും ആശാന്‍ കളരിയില്‍ നിന്നേ പഠിച്ചിരുന്നു. ദൈവം പിന്നേയും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ തുടര്‍ന്നു: "പെട്ടകത്തിനു് മൂന്നു് തട്ടും, ഒരുവശത്തു് ഒരു വാതിലും വേണം. ആഫ്രിക്കയിലേയും ഇന്‍ഡ്യയിലേയും കൊമ്പനാനകള്‍ക്കും പിടികള്‍ക്കും കയറാനുള്ളതുകൊണ്ടു് വാതില്‍ തീരെ ചെറുതാവരുതു്. സൃഷ്ടിയുടെ സമയത്തു് ഞാന്‍ ഇത്രയും ചിന്തിച്ചില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ ആനയേയും ജിറാഫിനേയും കണ്ടാമൃഗത്തിനെയുമൊന്നും ഞാന്‍ സൃഷ്ടിക്കുകയേയില്ലായിരുന്നു. കുഴിയാനതന്നെ ധാരാളം! ഇനിയിപ്പൊ പറഞ്ഞിട്ടു് കാര്യമില്ല. ശുദ്ധിയില്ലാത്ത മൃഗങ്ങളില്‍ നിന്നും ആണും പെണ്ണുമായി ഈരണ്ടും, ശുദ്ധിയുള്ള മൃഗങ്ങളില്‍ നിന്നും ആണും പെണ്ണുമായി ഏഴേഴും വീതം പെട്ടകത്തില്‍ കയറ്റണം. ശുദ്ധിയുള്ളവയില്‍ കുറെയെണ്ണത്തിനെ വേണ്ടിവന്നാല്‍ ശാപ്പിടാം എന്നതിനാലാണു് ഏഴേഴെന്നു് പറഞ്ഞതു്. മാത്രവുമല്ല, പ്രളയാവസാനം എനിക്കു് ഹോമയാഗങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിക്കാന്‍ ശുദ്ധിയുള്ള ചില മൃഗങ്ങളും പറവകളും ആവശ്യമാണുതാനും. നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ എല്ലാം മുന്‍കൂട്ടി കാണുന്നവനാണെന്നു് ഇപ്പോഴെങ്കിലും നിനക്കു് മനസ്സിലായില്ലേ?" മൃഗങ്ങളോടൊപ്പം മത്സ്യങ്ങളെയും പെട്ടകത്തില്‍ കയറ്റണമോ എന്നു് ചോദിക്കാന്‍ നോഹ തുനിഞ്ഞതാണു്. പക്ഷേ, അപ്പോള്‍ അവന്റെ ഭാര്യ അവനെ പിടിച്ചു് പുറകോട്ടു് വലിച്ചു.

പെട്ടകം പണിത ആശാരിമാര്‍ അന്തം വിട്ടു. കപ്പല്‍ നിര്‍മ്മാണം സംബന്ധിച്ച സകല സാങ്കേതിത്വങ്ങളും തലകീഴ്മറിഞ്ഞതായി അവര്‍ക്കു് തോന്നി. Unbalanced forces of equilibrium മുതല്‍, തട്ടുകളില്‍ ശുദ്ധവായുവും വെളിച്ചവും ലഭ്യമാക്കുന്നതും, തട്ടുകളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനവും, കീരിയും പാമ്പും, കുറുക്കനും കോഴിയുമെല്ലാം വസിക്കുന്ന കൂടുകള്‍ തമ്മില്‍ത്തമ്മില്‍ നിലനിര്‍ത്തേണ്ട മിനിമം അകലവുമെല്ലാം തലവേദനയായി. അകത്തും പുറത്തും കീല്‍ തേച്ച പെട്ടകത്തിലെ അറകളില്‍ കഴിയുന്ന മൃഗങ്ങളുടെ ഒരുവര്‍ഷകാലത്തെ വിസര്‍ജ്ജ്യവസ്തുക്കള്‍ പെട്ടകം തുറക്കാതെ പുറത്തുകളയുന്നതെങ്ങനെയെന്നതായിരുന്നു മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രശ്നം. മലമൂത്രങ്ങളുടെ ദുര്‍ഗ്ഗന്ധവും അവയില്‍ രൂപമെടുക്കുന്ന മാരകമായ വാതകങ്ങളും ഒഴിവാക്കാന്‍ വഴികാണാതെ ആശാരിമാര്‍ കുഴങ്ങി. അക്കാലത്തു് septic tank-കള്‍ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലും 'septic tank-ലെ അപകടമരണങ്ങള്‍' ഒരു hypothesis എന്ന നിലയില്‍ അവര്‍ക്കു് സുപരിചിതമായിരുന്നു. അതേ പേരില്‍ ആയിടെ ഇറങ്ങിയ ഒരു സയന്‍സ്‌ ഫിക്‍ഷന്‍ ഫിലിം ഒരു സൂപ്പര്‍ ഹിറ്റായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ 'septic tank' സമൂഹത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ചര്‍ച്ചാവിഷയവുമായിരുന്നു. പെട്ടകത്തിന്റെ പണി തീര്‍ത്തശേഷം അധികം താമസിയാതെ തങ്ങള്‍ മുങ്ങിച്ചാവണമെന്നു് പാവം ആശാരിമാര്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. നോഹ ഒരു മൃഗശാലയോ, സര്‍ക്കസോ മറ്റോ തുടങ്ങാന്‍ പോകുന്നു എന്ന ധാരണയായിരുന്നു അവര്‍ക്കു്. നോഹയുടെ വര്‍ണ്ണനക്കനുസൃതമായും, കുറെയൊക്കെ സ്വന്തം യുക്തിപോലെയും പെട്ടകത്തിന്റെ പണി മുഴുവന്‍ ഒരുവിധം തീര്‍ത്തു് പണിക്കൂലിയും വാങ്ങി പതിവുപോലെ പാപം ചെയ്യാനായി അവര്‍ പട്ടണത്തിലെ മറ്റു് പാപികളുടെ ഇടയിലേക്കു് പോയി.

പെട്ടകത്തില്‍ കയറാനുള്ള മൃഗസമൂഹത്തെ കണ്ട നോഹ അമ്പരന്നുപോയി. ഇവയെ മുഴുവന്‍ എങ്ങനെ ഈ പെട്ടിയിലൊതുക്കും? ആറാം ദിവസം ദൈവം സൃഷ്ടിച്ച കാട്ടുമൃഗങ്ങളും നാട്ടുമൃഗങ്ങളും ഇത്രയേറെ ഉണ്ടാവുമെന്നു് നോഹ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. അതിനുപുറമേ, അഞ്ചാം ദിവസം വൈകിട്ടു് സൃഷ്ടിച്ച പറവകള്‍ വേറെയും! നോഹ അധികസമയവും പ്രാര്‍ത്ഥനയിലും ജപത്തിലും മുഴുകി സമയം കഴിച്ചിരുന്നതിനാല്‍ പൊതുവിജ്ഞാനം ഇത്തിരി കമ്മിയുമായിരുന്നു. വലിയ മൃഗങ്ങളെ ഒഴിവാക്കിയാല്‍ പോലും ബാക്കിയുള്ളവയുടെ നാലിലൊന്നുപോലും ഈ പത്തായത്തില്‍ ഒതുങ്ങുകയില്ല. 'ചീ ചീ' എന്നു് മഴ പെയ്യുമ്പോള്‍ പറവകളെ പറന്നുനടക്കാന്‍ അനുവദിക്കുന്നതെങ്ങനെ? സകല പര്‍വ്വതങ്ങള്‍ പോലും വെള്ളത്തിനടിയില്‍ ആയതിനാല്‍ പറന്നുപറന്നു് ചിറകു് തളരുമ്പോള്‍ എവിടെയെങ്കിലും ഒന്നിരിക്കാന്‍ പോലും കഴിയുകയുമില്ല. മൃഗങ്ങള്‍ക്കുപോലും സ്ഥലമില്ലാത്തിടത്തു്, ഓരോ ഇനത്തിനും യോജിച്ച തീറ്റസാധനങ്ങള്‍ എവിടെ കയറ്റും? ആനയും കണ്ടാമൃഗവുമൊക്കെ കുറച്ചു് തീറ്റകൊണ്ടൊന്നും മതിയാവുന്ന തരക്കാരുമല്ല. പ്രളയം തീരുന്നതുവരെ അവറ്റകളെ പട്ടിണിക്കിട്ടാല്‍ അവ പരസ്പരം കടിച്ചുകീറി തിന്നും. പോരാത്തതിനു് ഏതു് വര്‍ഗ്ഗത്തിനും ഒന്നോ അതിലധികമോ വര്‍ഗ്ഗശത്രുക്കളുമുണ്ടു്. 'വര്‍ഗ്ഗശത്രുതയുടെ' ഏറ്റവും കൂടിയ തീവ്രത കാണണമെങ്കില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരു മതത്തിലേക്കു് ചുമ്മാ ഒന്നു് നോക്കിയാല്‍ മതി.

പുതിയ സൃഷ്ടി നടത്തിയാലും ഇല്ലെങ്കിലും, ഇതില്‍ ഭേദം പ്രളയം വഴി എല്ലാത്തിനേയും അങ്ങു് കൊല്ലുന്നതു് തന്നെയായിരുന്നു എന്നു് പലവട്ടം നോഹ വിചാരിച്ചെങ്കിലും, പുറത്തു് പറഞ്ഞില്ല. പത്തുനൂറു് വയസ്സിനടുത്തെത്തിയ പിള്ളേരും അവരുടെ ഭാര്യമാരും സ്വന്തം ഭാര്യയും എന്തു് കരുതും? ഹൃദയവിചാരങ്ങളെ പറയാതെതന്നെ അറിയുന്നവനാണു് ദൈവം എന്നു് തിരക്കിനിടയില്‍ നോഹ ചിന്തിച്ചില്ല. മറ്റുമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളില്ലാത്തതുകൊണ്ടു് നോഹയുടെ ദുശ്ചിന്തകള്‍ അറിഞ്ഞതായി ദൈവം ഒട്ടു് നടിച്ചതുമില്ല.

ആകെ ധര്‍മ്മസങ്കടത്തിലായ നോഹ ഈവിധ പ്രശ്നങ്ങള്‍ എങ്ങനെ പരിഹരിച്ചു എന്നതു് ഇന്നും വെളിച്ചം കാണാത്ത ഒരു രഹസ്യമാണു് - നോഹയുടെ കുടുംബരഹസ്യം.

ചൈനയിലെ പാന്‍ഡയും, ആസ്റ്റ്‌റേലിയയിലെ കംഗാരുവും, കേരളരാഷ്ട്രീയത്തില്‍ മാത്രം കാണാന്‍ കഴിയുന്ന ചില അസാധാരണ ജനുസുകളും, സാമൂഹികപരിഷ്കര്‍ത്താക്കളും, കുതികാല്‍വെട്ടികളും, ചിരിക്കുരുക്കുകളുമൊക്കെ പെട്ടകത്തില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നതെങ്ങനെയെന്നും ഇതുവരെ ആര്‍ക്കുമറിയില്ല. പ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ ഭൂമിയില്‍ ഉണ്ടാവുമായിരുന്നില്ല എന്നതിനാല്‍ ഇവയും പെട്ടകത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു് ഊഹിക്കാതെ നിവൃത്തിയുമില്ല.

(തുടരും)